۱۰سپتامبر ۲۰۲۵ - یک مطالعه ی جدید که در نشریه ی Cureus منتشر شده است، به وجود یک خطر پنهان قلبی عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ اشاره دارد. این پژوهش تأیید کرده است که اختلال عملکرد ریزرگ های کرونری (CMD) به طور قابل توجهی خطر بروز حوادث قلبی عروقی شدید(MACE) را افزایش می دهد- حتی در شرایطی که شریان های اصلی قلب فاقد انسدادهای قابل توجه باشند.
CMD، به اختلال عملکرد عروق کوچک کرونری اطلاق می شود که وظیفه ی تنظیم جریان خون به عضله ی قلب را دارند. برخلاف بیماری انسدادی شریان کرونری(CAD) که با انسدادهای واضح همراه است،CMD فاقد انسدادهای عمده بوده و تشخیص آن بسیار دشوار است. این سطح پایین از تشخیص می تواند بیماران دیابتی را در معرض حمله ی قلبی، نارسایی قلبی و مرگ زودرس قرار دهد.
در این مطالعه که بین اوت ۲۰۲۲ تا جولای ۲۰۲۴ انجام شد، ۲۶۴ فرد بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۲ با حداقل ۵ سال سابقه بیماری وارد مطالعه شدند. همه ی شرکت کنندگان در آنژیوگرافی یا سی‌تی‌اسکن، کمتر از ۵۰ درصد تنگی عروق کرونری داشتند. با استفاده از اکوکاردیوگرافی داپلر ترانس‌توراسیک، شاخص ذخیره ی جریان کرونری(CFR) در شریان نزولی قدامی چپ اندازه گیری شد؛ مقدار CFR کمتر از ۲٫۰ به عنوان نشانه یCMD در نظر گرفته شد. بیماران به مدت ۲۴ماه پیگیری شدند.
از میان ۲۶۴بیمار (میانگین سنی ۵۸سال؛ ۵۶٫۸ درصدمرد)، برای ۱۴۲نفر (۵۳٫۸ درصد) CMD تشخیص داده شد که نشان دهنده ی شیوع بالای این اختلال در بیماران دیابتی فاقد CAD انسدادی است. در پیگیری ۲۴۳نفر، تفاوت چشمگیری در نتایج مشاهده شد:
· نرخ بروزMACE در بیماران CMD تقریباً سه برابر بیشتر بود (۲۹٫۷ درصد در برابر ۱۰٫۴ درصد)
· خطر انفارکتوس میوکارد بیش از دو برابر شد(HR: 2.28)
· خطر بستری به دلیل نارسایی قلبی تقریباً سه برابر شد(HR: 2.85)
· مرگ‌ومیر قلبی عروقی در گروهCMD بیشتر بود (۷٫۸ درصد در برابر ۲٫۶ درصد)
حتی پس از تعدیل برای سن، جنس، فشار خون بالا، دیس لیپیدمی، شاخص توده بدنی و مدت دیابت،CMD همچنان به عنوان یک پیش بینی کننده ی مستقل و قوی برای پیامدهای نامطلوب باقی ماند(HR:2.41 برای MACE، با فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۱٫۳۹–۴٫۱۶، p=0.002). منحنی های بقاء کاپلان-مایر نیز نشان دادند که بیماران CMD مدت بقاء بدون حادثه ی کوتاه تری دارند.
این یافته ها ضرورت گنجاندن غربالگری CMD در مراقبت های دیابت را برجسته می کنند. آزمایش های رایج عمدتاً بر انسدادهای عروق بزرگ تمرکز دارند و اختلالات میکروواسکولار را که به طور خاموش موجب آسیب قلبی می‌شوند، نادیده می گیرند. اندازه گیری CFR می تواند به شناسایی زودهنگام بیماران پرخطر کمک کرده و زمینه را برای مداخلات پیشگیرانه ی مؤثر فراهم سازد.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/coronary-microvascular-dysfunction-increases-risk-of-heart-events-in-diabetic-patients-study-154787